Met zijn drieën door de deur

Papa zet de bak op de droge tegel voor de badkamerdeur. Het deksel zit rondom vast. Binnenin hangt de wolk vlak onder het blauw. Op de bodem staat een dun laagje water.

Maja gaat haar voeten afdrogen. Ze haalt droge sokken uit haar la en trekt haar witte schoenen aan. Als ze terugkomt, houdt Jules zijn gezicht naast de bak.

‘Van hier lijkt hij een beetje op een bloemkool,’ zegt hij.

Maja kijkt van dezelfde kant. ‘Een natte.’

‘Die bestaan ook.’

Papa tilt de bak met twee handen op. ‘Willen de groentemensen de deur even vrijmaken?’

Jules pakt de deurkruk van hun voordeur. Maja neemt het dikke karton onder haar arm. Op de hoge plank ligt het boek nog, met de droge bladzijden netjes op elkaar. Dat hoeft niet mee naar buiten.

Papa kan met de bak gewoon door de deuropening. Alleen Jules staat ervoor. Hij heeft de deur helemaal opengetrokken en staat nu precies in de ruimte die papa nodig heeft.

‘Mag ik langs je?’ vraagt papa.

Jules doet een stap naar Maja. Nu staan ze allebei midden in de gang.

Maja kijkt naar het kleine stukje vloer achter de open deur. Daar past Jules wel. Hij ziet het tegelijk en stapt om de deur heen.

‘Ik hou hem vanaf hier,’ zegt hij. Alleen zijn gele schoenen steken nog uit.

Papa loopt voorbij. Maja volgt hem de gemeenschappelijke gang in. Bij de brievenbussen ruikt het een beetje naar het sop waarmee de vloer is gedaan. Hier regent het niet. Door de bak heen zijn de grijze randen van de wolk nog te zien.

Jules laat de voordeur dichtvallen en loopt naar de glazen deur aan het eind. Daarachter ligt de binnenplaats. Hij drukt de kruk omlaag en trekt de deur open.

‘Nu sta ik meteen goed,’ zegt hij. Hij schuift achter de deur en houdt hem vast.

Boven papa’s schouder ziet Maja een klein oranje poetsdoekje aan de buitenkruk. De losse punt wappert de gang in.

Maja denkt aan het gastendoekje. ‘Hier komt het ook naar binnen.’

‘We doen de bak pas buiten open,’ zegt papa. ‘Eerst lopen we door.’

Hij stapt met de bak over de lage drempel. Maja houdt haar karton rechtop tegen haar buik. Een hoek steekt naar voren. Ze draait zich een stukje, zodat hij niet tegen de deur komt.

Buiten staat papa al naast de plantenpotten. Er is geen druppel uit de bak op de grond gevallen. Jules wacht tot Maja erdoor is en laat dan pas de deur los.

Het doekje zwaait even heen en weer. De deur valt met een gewone klik dicht. Ze zijn buiten, met de hele wolk nog in de bak.