De reiziger van 23.14

De vrouw kwam drie avonden achter elkaar om elf uur het stationscafé binnen. Ze bestelde thee, liet het zakje naast het glas liggen en keek naar de voetbrug. Om tien over elf rekende ze af. Vier minuten later stond ze boven op de brug, precies tussen de twee lampen.

Vera zag haar daar tijdens het stapelen van de stoelen. In haar olijfgroene regenjas leek de vrouw op iemand die wachtte tot een ander klaar was met parkeren. Toch was de parkeerplaats leeg. De laatste reizigerstrein vertrok om 22.56. Daarna kwam alleen nog de goederentrein langs; die stond niet op het gele vertrekbord.

Op donderdag bleef een blauw koekblik achter onder de cafétafel. Vera vond het toen ze veegde. Aan het hengsel zat een strook schilderstape: BAS. Het deksel sloot niet helemaal. Binnen lagen een kleine microfoon, opgerolde kabels en een envelop met drie foto's. Geen adres of telefoonnummer.