Een zee zonder water

In het buurthuis rook het naar mandarijnen. Voor de poppenkast zaten al zes kinderen op kussens. Achter het gordijn was meneer Ilyas bezig met een octopus. Mila zag één paars tentakeltje onder de rand vandaan steken.

Het verhaal ging over een visser die een laars ving met een tuintje erin. Mila had vorige week de bloemen voor die laars geknipt. De kleinste bloem had maar drie blaadjes, omdat haar schaar toen vastliep.

Net toen iedereen zat, flitste het toneellampje op en ging uit. Meneer Ilyas drukte tweemaal op de schakelaar. Niets.

De gewone plafondlampen werkten wel, maar daarmee zag je de handen boven de poppen. Bovendien werd de zee van blauwe tule er een stoffig lapje van.

‘Ik heb een zaklamp,’ zei iemand.

De lichtbundel maakte een harde witte cirkel. De octopus leek nu op een boze handschoen.

Mila voelde het zachte pakje in haar zak. Ze liep naar oma en liet een hoekje zien.

‘Zou het kunnen?’

Oma keek achter het gordijn. ‘Als Ilyas hem nergens vastspijkert.’

Ze hingen de lap over een gladde houten lat, achter de blauwe tule. Niets werd geknipt of geplakt. Het licht viel door de dunne stof en de kleine zee begon te glanzen. Het leek alsof er diep onder water iets rustig lag te ademen.

Meneer Ilyas stak de visser omhoog. Zijn geschilderde ogen stonden opeens niet meer scheef, maar bezorgd. De kinderen schoven naar voren.

Mila ging achteraan zitten. Ze wist precies wanneer de laars zou verschijnen, maar toch schoot ze in de lach. De octopus wilde hem kopen om er acht sokken in te bewaren. ‘Dan moeten die bloemen eruit,’ bromde hij.

Toen de voorstelling afgelopen was, klapten de kinderen zo hard dat meneer Ilyas nog eens met de octopus boog. Bij die tweede buiging haakte het dunne lusje aan de kop van de pop achter een draad van de lap.

Er klonk geen scheur. Dat was het akeligste: eerst leek er niets gebeurd.

Toen Ilyas de pop liet zakken, trok de lap mee. Midden in het maanlicht verscheen een klein donker putje. Daaromheen zaten zilveren draden in een prop.

‘Even de schaar,’ zei hij.

‘Niet knippen!’ Mila stond al naast hem.