Het museum onder de tafel
Vier gewone vondsten krijgen een museum onder de tafel. Opa wil komen kijken. Maar één museumstuk rolt steeds weg. Hoe geef je een kastanje een eigen plek?
Een volledig prentenverhaal met 14 grote platen. Jij leest voor; samen nemen jullie de tijd.
Plaat 1 van 14
Mats heeft een kastanje gevonden. Hij draait hem in zijn hand. Aan de ene kant glimt hij als een bruine neus. Aan de andere kant zit een licht vlekje.
Tess legt haar vondsten erbij: een witte kiezel, een gevorkt takje en een droog blad. ‘Allemaal bewaren,’ zegt Mats.
Je kunt samen even kijken. Je kind hoeft niets te kiezen of de namen te weten.
Een vraag voor samen. Niets hoeft.
Het verhaal is uit. Nog eens kijken? Met ‘Nog een keer’ begin je weer bij de eerste plaat.
Hier lees je alle platen achter elkaar. Als de bladerknoppen werken, verschijnt één plaat tegelijk.
Plaat 1
Mats heeft een kastanje gevonden. Hij draait hem in zijn hand. Aan de ene kant glimt hij als een bruine neus. Aan de andere kant zit een licht vlekje.
Tess legt haar vondsten erbij: een witte kiezel, een gevorkt takje en een droog blad. ‘Allemaal bewaren,’ zegt Mats.
Welke vondst zou jij willen bekijken?
Je kunt samen even kijken. Je kind hoeft niets te kiezen of de namen te weten.
Plaat 2
‘Waar dan?’ vraagt Tess. De vensterbank staat al vol planten. Mats houdt het takje bij zijn broekzak en schudt zijn hoofd. Veel te prikkerig. Hij legt het weer op de vloer.
Mats kijkt naar de tafel. Het kleed hangt aan drie kanten tot bijna op de vloer. Daaronder is het net een kamer.
Hij kruipt naar binnen. ‘We maken een museum.’ Tess schuift het blad achter hem aan.
Zie jij hun kleine museumruimte?
Kijk samen onder de tafel. Je hoeft zelf nergens onder te kruipen.
Plaat 3
Tess gaat naast hem zitten. Ze passen er samen onder. Naast de tafel schuift Opa een stoel aan. De poten schuren over de vloer.
‘Wat gebeurt daar beneden?’
‘Een museum,’ roept Mats. ‘Maar het is nog niet open.’
Opa buigt zijn hoofd naar de ingang. ‘Dan wacht ik even. Ik ben een heel geduldige bezoeker.’
Wie wil er straks op bezoek komen?
Je kunt samen naar Opa kijken. Het bezoek gaat ook zonder antwoord door.
Plaat 4
Opa geeft hun een vlakke houten plank. ‘Deze mogen jullie lenen.’
Tess legt de kiezel links en het blad rechts. Het takje komt in het midden. Mats zet de kastanje vooraan.
Hij gaat op zijn knieën zitten en doet zijn handen op zijn rug. ‘Welkom. Hier ziet u onze allerbijzonderste dingen.’ Tess trekt een ernstig gezicht.
Hoe hebben ze hun vondsten neergelegd?
Je kunt één ding volgen of samen naar de hele verzameling kijken. Tellen is niet nodig.
Plaat 5
‘Deze steen lijkt op een aardappel,’ begint Mats.
‘Een heel kleine,’ zegt Tess.
‘En hier hebben we een…’ Hij zet zijn hand naast de kastanje. Zijn pink raakt hem. De kastanje rolt over de plank, wipt van de rand en verdwijnt onder het kleed.
Mats kijkt naar de lege plek. ‘Ons museum loopt weg.’
Waar rolt de kastanje heen?
Je kunt de rand van het kleed aanwijzen. Verder lezen mag zonder iets te zoeken.
Plaat 6
Tess tilt een hoek van het kleed op. Daar ligt de kastanje, vlak naast een tafelpoot. Ze legt haar hand eroverheen.
‘Gevangen.’
Mats kruipt naar haar toe. Onder op de kastanje zit een platter stukje. Daarop kan hij staan. Mats zet hem terug op de plank en haalt voorzichtig zijn handen weg. Dit keer blijft hij zitten.
Zie jij waar Tess de kastanje vindt?
Je kunt naar de tafelpoot kijken. Nadoen of zelf een voorwerp zoeken hoeft niet.
Plaat 7
Tess pakt het takje op om het beter te bekijken. Haar mouw schuift langs de kastanje. Meteen begint hij weer te wiebelen.
Mats houdt zijn vinger ervoor. De kastanje tikt ertegen.
‘Je moet steeds op hem passen,’ zegt Tess. Ze legt het takje terug.
Mats kijkt naar de stoel waar Opa op zit. ‘Hij heeft een eigen stoel nodig.’
Wat zou een stoel voor de kastanje kunnen zijn?
Een idee mag gewoon blijven staan. De volgende platen laten zien wat de kinderen proberen.
Plaat 8
Op een grote stoel zou de kastanje ook weer wegrollen zodra iemand hem aanstoot.
Tess buigt haar handen tot een kommetje. Mats legt de kastanje erin. Nu ligt hij stil.
‘Zoiets,’ zegt Tess. ‘Maar dan zonder handen.’
Ze kijken allebei naar haar vingers. Dan begint Mats te grijnzen. ‘Je ei van vanmorgen! Dat had ook een stoel.’
Zie jij hoe Tess een kommetje maakt?
Je kunt naar haar handen kijken of met lege handen dezelfde vorm maken.
Plaat 9
‘Mogen we een eierdop lenen?’ vraagt Mats.
Opa spoelt in de keuken een rode houten eierdop om en droogt hem af. Dan brengt hij hem naar de tafel.
‘Komt er ontbijt in het museum?’
‘Nee,’ zegt Tess. Ze houdt de kastanje omhoog.
Opa bekijkt hem. ‘Die zou ik ook niet graag pellen.’ Hij geeft Mats de eierdop.
Waarvoor willen ze de eierdop lenen?
Je kunt samen naar de kastanje en de eierdop kijken. Je hoeft de oplossing niet uit te leggen.
Plaat 10
Mats zet de eierdop vooraan op de plank. Tess laat de kastanje erin zakken. Het lichte vlekje verdwijnt in het kommetje; de glimmende bruine bovenkant steekt eruit.
Mats tikt zacht tegen de rand van de plank. De kastanje blijft waar hij is. Tess pakt het takje op en legt het weer neer. Nog steeds staat de kastanje keurig in de dop.
Waar zit de kastanje nu?
Je kunt hem aanwijzen of samen naar het verschil met eerder kijken. Terugbladeren is niet nodig.
Plaat 11
‘Het museum is open!’ roept Mats.
Opa schuift zijn stoel achteruit en gaat op de vloer zitten, voor de open kant van de tafel. Hij houdt zijn hoofd een beetje schuin.
‘Zo. Ik ben binnen.’
‘Je voeten niet,’ zegt Tess.
Opa kijkt naar zijn benen. Ze steken een heel eind uit. ‘Die bekijken het museum van buiten.’
Zie jij waar Opa zit?
Kijk samen naar de bezoeker. Je hoeft niet dezelfde houding aan te nemen.
Plaat 12
Mats wijst alles aan. Het blad is een hand van een boom. Het takje is een gewei voor een piepklein hert. En de witte steen is alleen maar een steen.
Opa pakt de kiezel op. ‘Hij voelt wel lekker koud.’ Hij houdt hem even tegen zijn neus. Tess giechelt.
‘Nu bent u het aardappelhoofd.’ Opa legt de steen terug.
Waar lijkt het takje volgens jou op?
Een ander idee dan een gewei mag ook. Alleen luisteren is genoeg.
Plaat 13
Bij de kastanje blijft Opa wat langer kijken.
‘Deze zit er deftig bij.’
‘Hij is moe van het rollen,’ zegt Mats.
Opa vraagt of hij hem even mag vasthouden. Tess knikt. Opa draait de kastanje op zijn hand. Het lichte plekje komt weer tevoorschijn.
Daarna zet hij hem terug in de rode dop. De glimmende kant boven. Precies goed.
Zie jij het lichte plekje op de kastanje?
Je kunt samen naar de twee kanten kijken. Je hoeft geen echte kastanje te pakken.
Plaat 14
Opa heeft alles bekeken. Tess kruipt onder de tafel vandaan en rekt haar rug. Mats komt naast haar zitten.
‘Het museum is dicht,’ zegt hij.
Op de plank liggen de steen, het blad en het takje. De kastanje blijft in zijn rode stoel.
Opa kijkt nog één keer onder de tafel. ‘Blijft de kastanje hier?’
‘Ja,’ zegt Mats. ‘Die woont hier.’
Welke vondst wil jij nog eens bekijken?
Je kunt samen naar het museum kijken of het verhaal hier afronden. Er hoeft niets meer gekozen te worden.
Alle 14 platen achter elkaar bekijken
Plaat 1
Mats heeft een kastanje gevonden. Hij draait hem in zijn hand. Aan de ene kant glimt hij als een bruine neus. Aan de andere kant zit een licht vlekje.
Tess legt haar vondsten erbij: een witte kiezel, een gevorkt takje en een droog blad. ‘Allemaal bewaren,’ zegt Mats.
Welke vondst zou jij willen bekijken?
Je kunt samen even kijken. Je kind hoeft niets te kiezen of de namen te weten.
Plaat 2
‘Waar dan?’ vraagt Tess. De vensterbank staat al vol planten. Mats houdt het takje bij zijn broekzak en schudt zijn hoofd. Veel te prikkerig. Hij legt het weer op de vloer.
Mats kijkt naar de tafel. Het kleed hangt aan drie kanten tot bijna op de vloer. Daaronder is het net een kamer.
Hij kruipt naar binnen. ‘We maken een museum.’ Tess schuift het blad achter hem aan.
Zie jij hun kleine museumruimte?
Kijk samen onder de tafel. Je hoeft zelf nergens onder te kruipen.
Plaat 3
Tess gaat naast hem zitten. Ze passen er samen onder. Naast de tafel schuift Opa een stoel aan. De poten schuren over de vloer.
‘Wat gebeurt daar beneden?’
‘Een museum,’ roept Mats. ‘Maar het is nog niet open.’
Opa buigt zijn hoofd naar de ingang. ‘Dan wacht ik even. Ik ben een heel geduldige bezoeker.’
Wie wil er straks op bezoek komen?
Je kunt samen naar Opa kijken. Het bezoek gaat ook zonder antwoord door.
Plaat 4
Opa geeft hun een vlakke houten plank. ‘Deze mogen jullie lenen.’
Tess legt de kiezel links en het blad rechts. Het takje komt in het midden. Mats zet de kastanje vooraan.
Hij gaat op zijn knieën zitten en doet zijn handen op zijn rug. ‘Welkom. Hier ziet u onze allerbijzonderste dingen.’ Tess trekt een ernstig gezicht.
Hoe hebben ze hun vondsten neergelegd?
Je kunt één ding volgen of samen naar de hele verzameling kijken. Tellen is niet nodig.
Plaat 5
‘Deze steen lijkt op een aardappel,’ begint Mats.
‘Een heel kleine,’ zegt Tess.
‘En hier hebben we een…’ Hij zet zijn hand naast de kastanje. Zijn pink raakt hem. De kastanje rolt over de plank, wipt van de rand en verdwijnt onder het kleed.
Mats kijkt naar de lege plek. ‘Ons museum loopt weg.’
Waar rolt de kastanje heen?
Je kunt de rand van het kleed aanwijzen. Verder lezen mag zonder iets te zoeken.
Plaat 6
Tess tilt een hoek van het kleed op. Daar ligt de kastanje, vlak naast een tafelpoot. Ze legt haar hand eroverheen.
‘Gevangen.’
Mats kruipt naar haar toe. Onder op de kastanje zit een platter stukje. Daarop kan hij staan. Mats zet hem terug op de plank en haalt voorzichtig zijn handen weg. Dit keer blijft hij zitten.
Zie jij waar Tess de kastanje vindt?
Je kunt naar de tafelpoot kijken. Nadoen of zelf een voorwerp zoeken hoeft niet.
Plaat 7
Tess pakt het takje op om het beter te bekijken. Haar mouw schuift langs de kastanje. Meteen begint hij weer te wiebelen.
Mats houdt zijn vinger ervoor. De kastanje tikt ertegen.
‘Je moet steeds op hem passen,’ zegt Tess. Ze legt het takje terug.
Mats kijkt naar de stoel waar Opa op zit. ‘Hij heeft een eigen stoel nodig.’
Wat zou een stoel voor de kastanje kunnen zijn?
Een idee mag gewoon blijven staan. De volgende platen laten zien wat de kinderen proberen.
Plaat 8
Op een grote stoel zou de kastanje ook weer wegrollen zodra iemand hem aanstoot.
Tess buigt haar handen tot een kommetje. Mats legt de kastanje erin. Nu ligt hij stil.
‘Zoiets,’ zegt Tess. ‘Maar dan zonder handen.’
Ze kijken allebei naar haar vingers. Dan begint Mats te grijnzen. ‘Je ei van vanmorgen! Dat had ook een stoel.’
Zie jij hoe Tess een kommetje maakt?
Je kunt naar haar handen kijken of met lege handen dezelfde vorm maken.
Plaat 9
‘Mogen we een eierdop lenen?’ vraagt Mats.
Opa spoelt in de keuken een rode houten eierdop om en droogt hem af. Dan brengt hij hem naar de tafel.
‘Komt er ontbijt in het museum?’
‘Nee,’ zegt Tess. Ze houdt de kastanje omhoog.
Opa bekijkt hem. ‘Die zou ik ook niet graag pellen.’ Hij geeft Mats de eierdop.
Waarvoor willen ze de eierdop lenen?
Je kunt samen naar de kastanje en de eierdop kijken. Je hoeft de oplossing niet uit te leggen.
Plaat 10
Mats zet de eierdop vooraan op de plank. Tess laat de kastanje erin zakken. Het lichte vlekje verdwijnt in het kommetje; de glimmende bruine bovenkant steekt eruit.
Mats tikt zacht tegen de rand van de plank. De kastanje blijft waar hij is. Tess pakt het takje op en legt het weer neer. Nog steeds staat de kastanje keurig in de dop.
Waar zit de kastanje nu?
Je kunt hem aanwijzen of samen naar het verschil met eerder kijken. Terugbladeren is niet nodig.
Plaat 11
‘Het museum is open!’ roept Mats.
Opa schuift zijn stoel achteruit en gaat op de vloer zitten, voor de open kant van de tafel. Hij houdt zijn hoofd een beetje schuin.
‘Zo. Ik ben binnen.’
‘Je voeten niet,’ zegt Tess.
Opa kijkt naar zijn benen. Ze steken een heel eind uit. ‘Die bekijken het museum van buiten.’
Zie jij waar Opa zit?
Kijk samen naar de bezoeker. Je hoeft niet dezelfde houding aan te nemen.
Plaat 12
Mats wijst alles aan. Het blad is een hand van een boom. Het takje is een gewei voor een piepklein hert. En de witte steen is alleen maar een steen.
Opa pakt de kiezel op. ‘Hij voelt wel lekker koud.’ Hij houdt hem even tegen zijn neus. Tess giechelt.
‘Nu bent u het aardappelhoofd.’ Opa legt de steen terug.
Waar lijkt het takje volgens jou op?
Een ander idee dan een gewei mag ook. Alleen luisteren is genoeg.
Plaat 13
Bij de kastanje blijft Opa wat langer kijken.
‘Deze zit er deftig bij.’
‘Hij is moe van het rollen,’ zegt Mats.
Opa vraagt of hij hem even mag vasthouden. Tess knikt. Opa draait de kastanje op zijn hand. Het lichte plekje komt weer tevoorschijn.
Daarna zet hij hem terug in de rode dop. De glimmende kant boven. Precies goed.
Zie jij het lichte plekje op de kastanje?
Je kunt samen naar de twee kanten kijken. Je hoeft geen echte kastanje te pakken.
Plaat 14
Opa heeft alles bekeken. Tess kruipt onder de tafel vandaan en rekt haar rug. Mats komt naast haar zitten.
‘Het museum is dicht,’ zegt hij.
Op de plank liggen de steen, het blad en het takje. De kastanje blijft in zijn rode stoel.
Opa kijkt nog één keer onder de tafel. ‘Blijft de kastanje hier?’
‘Ja,’ zegt Mats. ‘Die woont hier.’
Welke vondst wil jij nog eens bekijken?
Je kunt samen naar het museum kijken of het verhaal hier afronden. Er hoeft niets meer gekozen te worden.